Fr. Thomas’ Monthly Message – December 2025

Καλό μήνα! When it comes to Christmas, I think of the incarnation of our Lord, as we all should. But I would like to call us all to a deeper understanding of what we are encountering. To this end, I’m reminded of the beautiful hymn from Orthros, rich in theological meaning:

I see here a new and paradoxical mystery. * For the cave resembles heaven, * the Virgin, the cherubic throne, * the manger, a grand space, * in which He whom nothing can contain was laid, Christ our God; * whom we extol in song and magnify.

Μυστήριον ξένον, ὁρῶ καὶ παράδοξον! οὐρανὸν τὸ σπήλαιον· θρόνον Χερουβικόν, τὴν Παρθένον· τὴν φάτνην χωρίον· ἐν ᾧ ἀνεκλήθη ὁ ἀχώρητος, Χριστὸς ὁ Θεός· ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν.

The mystery of the incarnation of the uncontainable, and of course the eventual crucifixion, death, and resurrection, which the incarnation leads to, hits me deep within my heart: God gave everything to us, and yet, often, we don’t reciprocate His giving. More often than not, we get stuck thinking about what we get instead.

We see this mistaken point of view often in our own lives, but the obvious example is children at Christmas and their Christmas presents. But it is for us to remind each other and our children that Christmas, like the rest of the Christian life, is about giving, not about getting, and to copy Christ’s example of selfless giving in all things.

As we draw near to the end of another year, I’d like for all of us to keep in mind what I said recently in a homily—we need to work together toward salvation, being the best example of what Christianity is all about for our friends and coworkers. If we take things one day at a time, work together in dialogue rather than in arguments, and keep Christ as our focus, we will shape ourselves and our community into a beacon of love. That is my goal, and I pray it is yours as well.

I wish you all a blessed Christmas and a wonderful 2026.

“Be kinder than necessary because everyone is fighting their war or battle and suffering losses. Live simply, love generously, care deeply for the needs of your neighbour, speak softly…And leave the rest to the Lord. It is not faith, nor dogmatics, nor mysticism, nor asceticism, nor fasting, nor long prayers, but love that makes one a true Christian. Everything becomes pointless without this fundamental thing—love for our neighbour.” -St. Luke the Blessed Surgeon

In Christ,
Fr. Thomas

Καλό μήνα! Όταν πρόκειται για τα Χριστούγεννα, σκέφτομαι την ενσάρκωση του Κυρίου μας, όπως όλοι θα έπρεπε. Αλλά θα ήθελα να καλέσω όλους σας σε μια βαθύτερη κατανόηση αυτού που συναντάμε. Για τον σκοπό αυτό, σας θυμίζω τον όμορφο ύμνο από τον Όρθρο, πλούσιο σε θεολογικό νόημα:

Βλέπω εδώ ένα νέο και παράδοξο μυστήριο. * Διότι το σπήλαιο μοιάζει με τον ουρανό, * την Παναγία, τον χερουβικό θρόνο, * τη φάτνη, έναν μεγάλο χώρο, * στον οποίο τοποθετήθηκε Εκείνος που τίποτα δεν μπορεί να χωρέσει, ο Χριστός ο Θεός μας, * τον οποίο εξυμνούμε με τραγούδια και μεγαλύνουμε.

Μυστήριον ξένον, ὁρῶ καὶ παράδοξον! οὐρανὸν τὸ σπήλαιον· θρόνον Χερουβικόν, τὴν Παρθένον· τὴν φάτνην χωρίον· ἐν ᾧ ἀνεκλήθη ὁ ἀχώρητος, Χριστὸς ὁ Θεός· ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν.

Το μυστήριο της ενσάρκωσης του απεριόριστου, και φυσικά η τελική σταύρωση, ο θάνατος και η ανάσταση, στην οποία οδηγεί η ενσάρκωση, με χτυπάει βαθιά μέσα στην καρδιά μου: Ο Θεός μας έδωσε τα πάντα, και όμως, συχνά, δεν ανταποδίδουμε την προσφορά Του. Τις περισσότερες φορές, εστιάζουμε στο τι παίρνουμε αντ’ αυτού.

Βλέπουμε αυτή την λανθασμένη άποψη συχνά στη ζωή μας, αλλά το πιο εμφανές παράδειγμα είναι με τα παιδιά, τα Χριστούγεννα και τα χριστουγεννιάτικα δώρα τους. Εμεις ας υπενθυμίζουμε ο ένας στον άλλον και στα παιδιά μας ότι τα Χριστούγεννα, όπως και η υπόλοιπη χριστιανική ζωή, αφορούν το δόσιμο, όχι το πάρσιμο, και να αντιγράφουμε το παράδειγμα του Χριστού για την ανιδιοτελή προσφορά σε όλα.

Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος μιας ακόμη χρονιάς, θα ήθελα όλοι μας να έχουμε κατά νου αυτό που είπα πρόσφατα σε ένα κήρυγμα – πρέπει να εργαστούμε μαζί για τη σωτηρία, αποτελώντας το καλύτερο παράδειγμα  για το  τι είναι ο Χριστιανισμός για τους φίλους και τους συναδέλφους μας. Αν παίρνουμε τα πράγματα μέρα με τη μέρα, να συνεργαζόμαστε μέσω διαλόγου και όχι μέσω διαφωνιών, και να έχουμε τον Χριστό ως το επίκεντρο. Ετσι θα διαμορφώσουμε τους εαυτούς μας και την κοινότητά μας σε έναν φάρο αγάπης. Αυτός είναι ο στόχος μου και εύχομαι να είναι και δικός σας.

Σας εύχομαι όλους ευλογημένα Χριστούγεννα και ένα υπέροχο 2026.

«Να είστε πιο ευγενικοί από όσο χρειάζεται, γιατί όλοι πολεμούν τον πόλεμο ή τη μάχη τους και υφίστανται απώλειες. Ζήστε απλά, αγαπήστε γενναιόδωρα, φροντίστε βαθιά για τις ανάγκες του πλησίον σας, μιλήστε απαλά… Και αφήστε τα υπόλοιπα στον Κύριο. Δεν είναι η πίστη, ούτε η δογματική, ούτε ο μυστικισμός, ούτε ο ασκητισμός, ούτε η νηστεία, ούτε οι μεγάλες προσευχές, αλλά η αγάπη που κάνει κάποιον αληθινό Χριστιανό. Όλα γίνονται άσκοπα χωρίς αυτό το θεμελιώδες πράγμα – την αγάπη για τον πλησίον μας.» – Άγιος Λουκάς ο Ευλογημένος Χειρουργός

Εν Χριστώ,
Πατέρας Θωμάς